Krav Maga Maor – podstawowe techniki z wykorzystaniem uderzeń i kopnięć

Krav Maga Maor to system samoobrony stworzony na potrzeby izraelskiej policji i służb ochrony pogranicza. Ma na celu nauczenie w jak najkrótszym czasie, jak zachować się w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia i jak można się obronić. Pozwala nawet osobom słabszym fizycznie na zidentyfikowanie i zlikwidowanie niebezpieczeństwa.

Uderzenie przedramieniem w twarz przeciwnika
Uderzenie przedramieniem w twarz przeciwnika

W samoobronie nie zawsze jest tak, że możemy obronić się przy użyciu jakiejś zaawansowanej techniki lub skomplikowanej dźwigni. Trzeba długo trenować i mieć duże doświadczenie aby umieć korzystać z całego spektrum umiejętności nabytych na zajęciach. Najczęściej, działając w stresie stawiamy na instynktowne, szybkie obrony i mocne kontrataki. Dlatego ważne jest aby podczas treningów wracać do podstaw, ale z równym pietyzmem uczyć się różnych kombinacji i wychodzić poza schematy.

Uderzenie łokciem w żuchwę przeciwnika
Uderzenie łokciem w żuchwę przeciwnika

Bardzo groźną bronią są nasze nogi. Proste kopnięcie defensywne w okolice krocza, czy brzucha zatrzymuje ataki i co ważne, zatrzymuje je w dość dalekim dystansie. Można je z powodzeniem stosować nawet wobec napastnika uzbrojonego w niebezpieczne
narzędzie lub takiego, który ma przewagę wynikającą z budowy fizycznej.

Obrona przedramieniem przed kopnięciem frontalnym
Obrona przedramieniem przed kopnięciem frontalnym

Kopnięcie frontalne możemy wykorzystać kiedy przeciwnik zastanie nas w pozycji neutralnej aby skutecznie zatrzymać jego atak, a następnie należy od razu przejść do kontrataku. Dużo zależy od tego jaki skutek przyniosło pierwsze kopnięcie. Jednym z rozwiązań jest ponowne kopnięcie frontalne z drugiej nogi a następnie wejście w odpowiedni dystans i wykorzystanie ciosów prostych na głowę, skrócenie dystansu do uderzenia łokciem, wejście na podcięcie i sprowadzenie przeciwnika na ziemię aż do przejęcia pełnej kontroli.

Uderzenie nasadą dłoni w twarz przeciwnika
Uderzenie nasadą dłoni w twarz przeciwnika

W krótszym dystansie możemy wykorzystać nogi do ataków na czułe punkty przeciwnika. Kopnięcie kolanem w strefę krocza albo w napięte mięśnie uda, to bardzo bolesna technika, podobnie jak krótki, szybki atak czubkiem buta na kość piszczelową.

Obrona przed ciosem sierpowym lub "liściem"
Obrona przed ciosem sierpowym lub “liściem”

Kopnięcie kolanem albo kością piszczelową na krocze dają bardzo dobry efekt, kiedy przeciwnik atakuje nas z przodu próbując chwycić oburącz za ubranie albo objąć nas w pasie i unieruchomić ręce. Kiedy atakujący złapał nas za „koszulkę” w okolicy klatki piersiowej, szarpie, popycha, być może będzie chciał atakować głową, należy w pierwszej kolejności przyjąć odpowiednią postawę. Odstawić jedną z nóg nieco do tyłu tak, aby być stabilnym i unieść ręce, aby mieć możliwość ochrony głowy i przeprowadzenia kontrataku na twarz przeciwnika. Następnie trzeba wykonać jedno lub dwa kopnięcia na krocze. To spowoduje zatrzymanie ataku i da nam możliwość zastosowania obrony przez uciskanie gałek ocznych i ostateczne uwolnienie się z chwytu. Podobnie działamy, kiedy zostaliśmy objęci w pasie z przodu. Można wtedy nawet przytrzymać agresora, wciągnąć go na kolano i kopnąć w krocze, a następnie kontratakować serią szybkich uderzeń na nos, krtań lub oczy.

Kontratak kopnięciem na strefę krocza ze skrętem tułowia
Kontratak kopnięciem na strefę krocza ze skrętem tułowia

W systemie Krav Maga Maor w Polsce często korzystamy z kopnięć okrężnych na różne wysokości i partie ciała przeciwnika. Można w ten sposób atakować nogi, łuki żebrowe, a przy odpowiednim stopniu wtajemniczenia i wytrenowania, również głowę. Zastosowanie tych technik w kombinacji z uderzeniami rękoma daje nam możliwość przeprowadzania silnych, kompleksowych i skutecznych kontrataków.

Kopnięcie kolanem na strefę krocza
Kopnięcie kolanem na strefę krocza

Obrotówki są skuteczne również przy atakach na nogi. Kombinacja kopnięcia frontalnego rozwinięta kopnięciem obrotowym na wewnętrzna stronę nogi i zakończona kolanem na głowę może okazać się na tyle dobrym rozwiązaniem, że zakończy walkę.

Kontratak łokciem na szczękę napastnika po obronie przed ciosem sierpowym
Kontratak łokciem na szczękę napastnika po obronie przed ciosem sierpowym

Jednak techniki z wykorzystaniem nóg, szczególnie takie które stosujemy na wysokie partie ciała i głowę niosą ze sobą pewne zagrożenie. Chodzi o to, że trzeba być dobrze wyszkolonym i wytrenowanym, aby kopać wysoko. Ponadto samoobrona odbywa się na ulicy, w autobusie, na śliskich płytkach w krępującym ubraniu i należy zawsze o tym pamiętać decydując się na skomplikowaną technikę. Trzeba rozważyć, czy nie będzie bezpieczniej skorzystać z mniej efektownych ale bezpieczniejszych i równie skutecznych technik rękoma.

Jedną z prostszych technik jest obrona przed uderzeniem prawym lub też tylnym prostym. Jest to cios bardzo mocny natomiast ma do pokonania dłuższą drogę zanim dotrze w okolice naszej twarzy, niż na przykład lewy prosty z klasycznej pozycji walki. To daje nam ułamek sekundy więcej na obronę przez zbicie ręki, po której należy przejść do natychmiastowego kontrataku. Jeżeli chodzi o kontrę, to najlepiej wykorzystać również prawy prosty uderzając dwu lub trzykrotnie na szczękę przeciwnika, a następnie, nie cofając prawego ramienia chwycić go za kark lub ubranie i wciągnąć na kopnięcie kolanem i przez podcięcie bliższej nogi sprowadzić na ziemię.

Często stosowaną formą ataku na głowę jest uderzenie sierpowe pięścią lub otwartą dłonią czyli tak zwany „liść”. W zależności od dystansu i naszej pozycji możemy zastosować różne formy obrony od zwiększenia dystansu poprzez uniki aż do bloków. Jeżeli w porę zauważymy, że przeciwnik próbuje nas uderzyć przysłowiowym „liściem na twarz” i robi to wolno, obszernym ruchem to nic prostszego jak wykonać blok podobny jak do obrony 360° przed nożem i równocześnie zastosować kontratak uderzając drugą ręką w twarz atakującej nas osoby. Następnie możemy klinczować atakującą rękę i ponowić kontrataki wykorzystując łokieć oraz kolano.

Technik z wykorzystaniem rąk są dziesiątki, a ich kombinacje idą w setki. Na dalszych etapach nauki warto stawiać nacisk na łączenie różnych wariantów, aby adepci nabywali umiejętność korzystania z wielu rozwiązań, a nie skupiali się tylko na najprostszych. Trzeba kłaść nacisk na wykorzystanie otwartej dłoni, pięści młota, przedramienia, łokci i głowy.

 

MICHAŁ “SONSI” WODZYŃSKI

Dodaj komentarz